W przedszkolnej szatni honorowe miejsce zajmuje wielka tablica korkowa, na której systematycznie umieszczane są najświeższe wytwory dziecięcych rąk. W jakim celu? Głównie dlatego, żeby rodzic mógł zobaczyć jak spędza w przedszkolu czas jego dziecko. Po to też, żeby podziwiać i zachwalać pracę plastyczną dziecka i obserwować, jak postępuje jego rozwój w tym zakresie. Ostatecznie również po to, żeby rzucić okiem na malunki innych dzieci i ustawić swoje odpowiednio w szeregu, nie szczędząc porównań i pytań w stylu „A dlaczego Ania tak pięknie namalowała, a Twój obrazek nie jest taki ładny?”. A gdyby tak zacząć oceniać proces, a nie efekt?

Pozbycie się przyrostka ‘przed’ w słowie przedPrzedszkojak i rozpoczęcie przedszkolnego życia jest dla malucha wielkim wydarzeniem. Wielkim i jednocześnie trudnym. Wiąże się to bowiem z ogromną zmianą w jego krótkim życiu i wywróceniem wszystkiego, co dobrze zna i akceptuje do góry nogami. Są dzieci, które przejdą ten proces sprawnie i bez większych emocji, ale zdecydowana większość będzie miała dużo trudności z zaakceptowaniem nowej sytuacji. Co będzie najtrudniejsze? Jak rodzice mogą wesprzeć miniPrzedszkojaki?

Gdybym zapytała Cię, co najmilej wspominasz z własnego bycia Przedszkojakiem, daje stówę, że w pierwszej trójce znalazłoby się leżakowanie. Jak to jest, że jako dorośli z rozżewnieniem wracamy do tych momentów, a będąc dziećmi bojkotowaliśmy ten przykry czas poobiedniej siesty? Dlaczego jest tak, że w niektórych przedszkolach rezygnuje się z leżakowania, a w innych jest ono obowiązkowe? Czy warto kontynuować tradycję leżakowania w przedszkolu, zwłaszcza w najmłodszych grupach? Jakie są podstawy prawne, którymi powinien kierować się dyrektor przedszkola? I jakie formy może ono przybierać?